KI-Media2 KI Media Reading MARK — A Gracious Declaration

Since they could not get him to Jesus because of the crowd, they made an opening in the roof above Jesus by digging through it and then lowered the mat the man was lying on. When Jesus saw their faith, he said to the paralyzed man, “Son, your sins are forgiven.”

Reading MARK
ដំណឹងល្អ រៀបរៀងដោយ លោកម៉ាកុស
Background Notes

Recently, I discovered the sermons of my college pastor online. While at Georgetown University (1991-95), I, along with 10-20 other Georgetown friends, attended Fourth Presbyterian Church, a 10-15 minute drive from campus through the manicured estates of Northwest Washington, DC to the leafy suburban neighborhood of Bethesda in Maryland.

We drank in the deep wisdom of our college director, Chuck Jacob (now a senior pastor at Knox Presbyterian in Ann Arbor, MI) and of Dr. Rob Norris on Sunday mornings (and at times, classes he taught during the week days).

When I attended, the US Vice-President Dan Quayle and his family (and security detail), my Georgetown professor former UN Ambassador Jeanne Kirkpatrick, and many other well-known names from politics, academia and media, also attended. Dr. Norris’ predecessor was then-chaplain of the US Senate, Dr. Richard Halverson.

All to say, if all of these accomplished people came Sunday after Sunday and benefited from Dr. Norris’ sermons, maybe we too can find intellectual as well as spiritual nourishment from these talks?

It does not take long before one is taken in by the profundity and the humor — not to mention, the accent! — of Dr. Norris’s exposition.
(As seen and heard on Ms. Theary C. Seng’s BLOG)
Sermon: A Gracious Declaration
Sermons of Dr. Rob Norris by chapter
| 1 | 1 | 1 | 1 | 2 | 2 | 3 | 3 | 4 | 4 | 5 | 6 | 6 | 6 | 6 | 7 | 7 | 8 | 8 | 9 | 9 | 9 | 10 | 10 | 11 | 12 | 13 | 13 | 14 | 14 | 14 | 14 | 15 | 15 | 16 |

www.box.com

(Complete Gospel of Mark)

ដំណឹងល្អ ​រៀប​រៀង​ដោយ លោក​ម៉ាកុស ២
Gospel of Mark 2

ព្រះយេស៊ូ​ ប្រោស​មនុស្ស ​ខ្វិន​ម្នាក់ ​ឲ្យ​ជា

ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ ​ក្រោយ​មក ព្រះយេស៊ូ ​យាង​ត្រឡប់​ មក​ក្រុង​ កាពើណិម​វិញ, ហើយ ​អ្នក​ស្រុក​ ឮ​ដំណឹង​ ថា, ព្រះអង្គ​ គង់​នៅ​ ក្នុង​ផ្ទះ។ មាន​មនុស្ស​ យ៉ាង​ច្រើន មក​មូល​ ផ្ដុំ​គ្នា​ កកកុញ,​ គ្មាន​សល់​ កន្លែង​ណា ​សោះ​ឡើយ, សូម្បី​តែ ​នៅ​មាត់​ទ្វារ​ផ្ទះ ​ក៏​គ្មាន​សល់​ដែរ។ ព្រះយេស៊ូ​ ថ្លែង​ព្រះបន្ទូល ​ឲ្យ​គេ​ស្ដាប់។ មាន​បុរស​ បួន​នាក់​ សែង​មនុស្ស​ ខ្វិន​ដៃ ខ្វិន​ជើង​ម្នាក់​ មក​រក​ ព្រះអង្គ។ ប៉ុន្តែ ដោយ​មាន ​មនុស្ស ​ច្រើន​ពេក, គេ ​ពុំ​អាច​នាំ ​មនុស្ស​ ខ្វិន​នោះ​ ទៅ​ជិត​ ព្រះយេស៊ូ​ បាន​ឡើយ។ ដូច្នេះ គេ ​ក៏​ចោះ​ ដំបូល​ផ្ទះ ​ចំ​ពី​លើ​ កន្លែង​ ដែល​ព្រះអង្គ​គង់, ហើយ​ សំរូត​មនុស្ស​ខ្វិន ​នៅ​លើ​គ្រែ​ស្នែង ចុះ​តាម​ ប្រឡោះ​មក។ កាល​ព្រះយេស៊ូ​ ឈ្វេង​យល់​ ជំនឿ​ របស់​ អ្នក​ទាំង​នោះ, ព្រះអង្គ ​មាន​ព្រះបន្ទូល ​ទៅ​កាន់​ អ្នក​ពិការ​ ថា៖ «កូន​អើយ, ខ្ញុំ​ អត់ទោស ​ឲ្យ​អ្នក​បាន​រួច​ ពី​បាប​ហើយ។»

ពួក​អាចារ្យ​ខ្លះ ដែល​អង្គុយ​ នៅ​ទី​នោះ ​រិះគិត​ ក្នុង​ចិត្ត​ ថា៖ «ហេតុ​ដូច​ម្ដេច​ បាន​ជា​ អ្នក​នេះ ​ហ៊ាន​ប្រមាថ​ ព្រះជាម្ចាស់ ដោយ​ពោល​ពាក្យ​ ស្មើ​នឹង​ព្រះអង្គ​ បែប​នេះ? ក្រៅ​ពី ​ព្រះជាម្ចាស់​ មួយ​ព្រះអង្គ, តើ​ នរណា​ អាច​អត់ទោស​ មនុស្ស​ ឲ្យ​រួច​ ពី​បាប​បាន?»

ព្រះយេស៊ូ​ ឈ្វេង​យល់​ ចិត្ត​គំនិត ​របស់​គេ​ភ្លាម, ទ្រង់​ មាន​ព្រះបន្ទូល​ ទៅ​គេ​ ថា៖ «ហេតុ​អ្វី ​បាន​ជា ​អ្នក​រាល់​គ្នា រិះគិត​ ដូច្នេះ? បើ​ ខ្ញុំ​ ប្រាប់​អ្នក​ ពិការ​នេះ​ ថា, “ខ្ញុំ ​អត់ទោស​ ឲ្យ​អ្នក​ បាន​រួច​ ពី​បាប​ហើយ” ឬ​ថា, “ចូរ​ ក្រោក​ឡើង​ យក​គ្រែ​ស្នែង ​របស់​អ្នក​ ដើរ​ទៅ​ចុះ,” តើ​ ឃ្លា​មួយ​ណា ​ស្រួល​និយាយ​ ជាង? ប៉ុន្តែ ខ្ញុំ ​ចង់​ឲ្យ​ អ្នក​រាល់​គ្នា​ ដឹង​ថា, បុត្រ​មនុស្ស​ មាន​អំណាច​ នឹង​អត់ទោស ឲ្យ​មនុស្ស ​នៅ​លើ​ផែនដី​នេះ រួច​ពី​បាប​បាន។» ព្រះអង្គ​ ងាក​ទៅ​រក​ អ្នក​ខ្វិន, ហើយ​ មាន​ព្រះបន្ទូល​ ថា៖ «ចូរ ​ក្រោក​ឡើង, យក​គ្រែ​ស្នែង ​របស់​អ្នក ​ដើរ​ទៅ​ផ្ទះ ​វិញ​ទៅ។» មនុស្ស​ខ្វិន ​ក៏​ក្រោក​ឈរ ​ឡើង​ភ្លាម, យក​គ្រែ​ស្នែង ​របស់​ខ្លួន, ដើរ​កាត់​មុខ​ មនុស្ស​ ទាំង​អស់​ ចេញ​ទៅ, ធ្វើ​ឲ្យ​គេ​ គ្រប់​គ្នា​ ស្ញប់ស្ញែង​ យ៉ាង​ខ្លាំង, ហើយ ​លើក​តម្កើង ​សិរីរុងរឿង ​របស់ ​ព្រះជាម្ចាស់,​ ទាំង​ពោល​ ថា៖ «យើង​ មិន​ដែល បាន​ឃើញ​ ការអស្ចារ្យ​ ណា​មួយ ដូច​ពេល​នេះ​ ឡើយ!»

ព្រះយេស៊ូ ​ត្រាស់​ហៅ ​លោក​លេវី

ព្រះយេស៊ូ​ យាង​តាម​ ឆេ្នរ​សមុទ្រ​ កាលីឡេ​ ម្ដង​ទៀត។ បណ្ដាជន​ ទាំង​មូល​ នាំ​គ្នា ​មក​រក​ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គ ​ក៏​បង្រៀន ​ពួក​គេ។ កាល​ព្រះអង្គ​ យាង​កាត់​ តាម​នោះ, ទ្រង់​ ទត​ឃើញ ​លោក​លេវី, ជា​កូន ​របស់​លោក ​អាល់ផាយ, ​អង្គុយ​នៅ​ កន្លែង​យក​ពន្ធ។ ព្រះយេស៊ូ​ មាន​ព្រះបន្ទូល ​ទៅ​គាត់​ ថា៖ «សូម ​អញ្ជើញ​មក​ តាម​ខ្ញុំ។» លោក​លេវី​ ក៏​ក្រោក​ឡើង, ដើរ​តាម​ ព្រះអង្គ​ទៅ។

បន្ទាប់​មក ព្រះយេស៊ូ​ សោយ​ព្រះស្ងោយ ​នៅ​ផ្ទះ​ លោក​លេវី។ មាន​អ្នក​ទារ​ពន្ធ, ព្រម​ទាំង ​មនុស្ស​បាប ​ជា​ច្រើន, មក​រួម​តុ​ ជា​មួយ​ ព្រះអង្គ និង​ពួក​សិស្ស។ មាន​មនុស្ស​ ប្រភេទ​នោះ ​ច្រើន​នាក់​ បាន​មក​តាម​ ព្រះអង្គ។ ពួក​អាចារ្យ​ ពី​គណៈ​ផារីស៊ី ឃើញ​ព្រះយេស៊ូ​ សោយ​ព្រះស្ងោយ​ ជា​មួយ​ អ្នក​ទាំង​នោះ, គេ​ និយាយ​ទៅ​កាន់ ​ពួក​សិស្ស​ ថា៖ «ហេតុ​អ្វី​ បាន​ជា​លោក ​បរិភោគ ​ជា​មួយ ​អ្នក​ទារ​ពន្ធ និង​ជា​មួយ​ មនុស្ស​បាប?»

ព្រះយេស៊ូ​ បានឮ​គេ​ និយាយ​ដូច្នេះ ក៏​មាន​ព្រះបន្ទូល​ ថា៖ «មនុស្ស​ មាន​សុខភាព​ល្អ ​មិន​ត្រូវ​ការ​ គ្រូ​ពេទ្យ​ឡើយ; មាន​តែ ​អ្នក​ជំងឺ​ ប៉ុណ្ណោះ ​ដែល​ត្រូវ​ការ។ ខ្ញុំ​ មិន​មែន ​មក​រក​ មនុស្ស​ សុចរិត​ទេ, គឺ​ ខ្ញុំ​ មក​រក​ មនុស្សបាប ​វិញ។»

អំពី​ ការ​តម​ អាហារ

ថ្ងៃ​មួយ ពួក​សិស្ស ​របស់​លោក​ យ៉ូហាន-បាទីស្ដ និង​ពួក​សិស្ស​ ខាង​គណៈ​ ផារីស៊ី​ នាំ​គ្នា ​តម​អាហារ។ ពួក​គេ ​មក​ទូល​សួរ​ ព្រះយេស៊ូ​ ថា៖ «សិស្ស ​របស់ ​លោក​យ៉ូហាន និង​សិស្ស​ ខាង​គណៈ​ ផារីស៊ី ​តម​អាហារ; ចុះ​ ហេតុ​ដូច​ម្ដេច​ បាន​ជា​សិស្ស​ របស់​លោក​ មិន​តម​ ដូច្នេះ?»

ព្រះយេស៊ូ ​មាន​ព្រះបន្ទូល ​ទៅ​គេ ​ថា៖ «ក្នុង​ពិធី​ មង្គលការ នៅ​ពេល​ កូន​កំលោះ​ នៅ​ជា​មួយ, តើ​ ភ្ញៀវ​ អាច​តម​អាហារ​ កើត​ឬ? ទេ! ដរាប​ណា កូន​កំលោះ ​នៅ​ជា​មួយ, គេ ​មិន​អាច​ តម​អាហារ​ បាន​ឡើយ។ ថ្ងៃ​ក្រោយ​ ពេល​គេ ​ចាប់​ស្វាមី​ យក​ទៅ ទើប​ភ្ញៀវ​ ទាំង​នោះ ​តម​អាហារ។

«ពុំ​ ដែល​មាន​ នរណា​ យក​ក្រណាត់​ថ្មី ​មក​ប៉ះ​សម្លៀក បំពាក់​ចាស់ ​ឡើយ។ បើ​ ធ្វើ​ដូច្នេះ ក្រណាត់​ថ្មី​ នឹង​បណ្ដាល​ ឲ្យ​សម្លៀក បំពាក់​ចាស់ ​រហែក​ លើស​ដើម​ ទៅ​ទៀត។ ពុំ​ ដែល​មាន ​នរណា ​ច្រក​ស្រា​ ទំពាំងបាយជូរ​ ថ្មី ទៅ​ក្នុង​ថង់​ ស្បែក​ចាស់ ​ឡើយ។ បើ ធ្វើ​ដូច្នោះ, ស្រា​ នឹង​ ធ្វើ​ ឲ្យ​ថង់​ ស្បែក​នោះ​ ធ្លាយ បណ្ដាល​ឲ្យ​ខូច—ទាំង​ស្រា, ទាំង​ថង់​ស្បែក​—ជា​មិន​ខាន។ ត្រូវ​ ច្រក​ស្រា​ថ្មី​ ទៅ​ក្នុង​ ថង់​ស្បែក​ថ្មី។»

ព្រះយេស៊ូ​ មាន​អំណាច​ លើ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ

មាន​ថ្ងៃ​មួយ​ ជា​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ, ព្រះយេស៊ូ​ យាង​កាត់​ វាល​ស្រែ។
សិស្ស របស់​ ព្រះអង្គ ​នាំ​គ្នា​ ដើរ​ បណ្ដើរ, បូត​កួរ​ស្រូវ ​បណ្ដើរ។ ពួក​ខាង ​គណៈ​ផារីស៊ី​ ទូល​ព្រះយេស៊ូ​ ថា៖ «សូម ​លោក​មើល​ចុះ, ហេតុ​អ្វី ​បាន​ជា​សិស្ស ​របស់​លោក​ ធ្វើ​ការ​ ដែល​បញ្ញត្តិ​ ហាម​ មិនឲ្យ​ធ្វើ​ នៅ​ថ្ងៃ ​សប្ប័ទ ​ដូច្នេះ?»

ព្រះយេស៊ូ​ តប​ទៅ​គេ​វិញ ​ថា៖ «ក្នុង​គម្ពីរ​ មាន​អត្ថបទ​មួយ ​ស្ដី​អំពី​ ការ​ដែល​ ព្រះបាទដាវីឌ និង​បរិពារ​ បាន​ប្រព្រឹត្ត នៅ​ពេល​ឃ្លាន, ហើយ ​ត្រូវ​ការ​ អាហារ​ បរិភោគ។ តើ​ អ្នក​រាល់​គ្នា​ មិន​ដែល​អាន​ អត្ថបទ​នោះ​ ទេ​ឬ? នៅ​សម័យ​នោះ លោក​អបៀថើរ​ ធ្វើ​ជា​មហា​បូជាចារ្យ។ ព្រះបាទ​ដាវីឌ​ បាន​ចូល​ទៅ​ ក្នុង​ដំណាក់ ​របស់​ ព្រះជាម្ចាស់, យក​នំបុ័ង​ ដែល​គេ ​តាំង​ថ្វាយ​ ព្រះជាម្ចាស់ ​មក​សោយ, ព្រម​ទាំង ​ចែក​ឲ្យ ​ពួក​បរិពារ ​បរិភោគ ​ទៀត​ផង។ តាម​ច្បាប់ ​មាន​តែ​ ពួក​បូជាចារ្យ​ ប៉ុណ្ណោះ ដែល​មាន​សិទ្ធិ​ បរិភោគ​ នំបុ័ង​នោះ។»

ព្រះយេស៊ូ​ មាន​ព្រះបន្ទូល ​ទៅ​គេ​ទៀត​ ថា៖ «ព្រះជាម្ចាស់ បាន​បង្កើត​ ថ្ងៃ​សប្ប័ទ ដើម្បី​ ជា​ប្រយោជន៍ ​ដល់​មនុស្ស។ ព្រះអង្គ​ មិន​បាន​បង្កើត ​មនុស្ស ដើម្បី ​ឲ្យ​បំរើ ថ្ងៃ​សប្ប័ទ​ឡើយ។ ហេតុ​នេះ​ហើយ ​បាន​ជា​បុត្រ​មនុស្ស ជា​ម្ចាស់ ​លើ​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ។»

Mark 2

Jesus Forgives and Heals a Paralyzed Man

2 A few days later, when Jesus again entered Capernaum, the people heard that he had come home. 2 They gathered in such large numbers that there was no room left, not even outside the door, and he preached the word to them. 3 Some men came, bringing to him a paralyzed man, carried by four of them. 4 Since they could not get him to Jesus because of the crowd, they made an opening in the roof above Jesus by digging through it and then lowered the mat the man was lying on. 5 When Jesus saw their faith, he said to the paralyzed man, “Son, your sins are forgiven.”

6 Now some teachers of the law were sitting there, thinking to themselves, 7 “Why does this fellow talk like that? He’s blaspheming! Who can forgive sins but God alone?”

8 Immediately Jesus knew in his spirit that this was what they were thinking in their hearts, and he said to them, “Why are you thinking these things? 9 Which is easier: to say to this paralyzed man, ‘Your sins are forgiven,’ or to say, ‘Get up, take your mat and walk’? 10 But I want you to know that the Son of Man has authority on earth to forgive sins.” So he said to the man, 11 “I tell you, get up, take your mat and go home.” 12 He got up, took his mat and walked out in full view of them all. This amazed everyone and they praised God, saying, “We have never seen anything like this!”

Jesus Calls Levi and Eats With Sinners

13 Once again Jesus went out beside the lake. A large crowd came to him, and he began to teach them. 14 As he walked along, he saw Levi son of Alphaeus sitting at the tax collector’s booth. “Follow me,” Jesus told him, and Levi got up and followed him.

15 While Jesus was having dinner at Levi’s house, many tax collectors and sinners were eating with him and his disciples, for there were many who followed him. 16 When the teachers of the law who were Pharisees saw him eating with the sinners and tax collectors, they asked his disciples: “Why does he eat with tax collectors and sinners?”

17 On hearing this, Jesus said to them, “It is not the healthy who need a doctor, but the sick. I have not come to call the righteous, but sinners.”

Jesus Questioned About Fasting

18 Now John’s disciples and the Pharisees were fasting. Some people came and asked Jesus, “How is it that John’s disciples and the disciples of the Pharisees are fasting, but yours are not?”

19 Jesus answered, “How can the guests of the bridegroom fast while he is with them? They cannot, so long as they have him with them. 20 But the time will come when the bridegroom will be taken from them, and on that day they will fast.

21 “No one sews a patch of unshrunk cloth on an old garment. Otherwise, the new piece will pull away from the old, making the tear worse. 22 And no one pours new wine into old wineskins. Otherwise, the wine will burst the skins, and both the wine and the wineskins will be ruined. No, they pour new wine into new wineskins.”

Jesus Is Lord of the Sabbath

23 One Sabbath Jesus was going through the grainfields, and as his disciples walked along, they began to pick some heads of grain. 24 The Pharisees said to him, “Look, why are they doing what is unlawful on the Sabbath?”

25 He answered, “Have you never read what David did when he and his companions were hungry and in need? 26 In the days of Abiathar the high priest, he entered the house of God and ate the consecrated bread, which is lawful only for priests to eat. And he also gave some to his companions.”

27 Then he said to them, “The Sabbath was made for man, not man for the Sabbath. 28 So the Son of Man is Lord even of the Sabbath.”


Posted By Khmer Democrat to KI Media at 5/20/2013 07:30:00 AM


Posted By kiletters2 to KI-Media2 at 5/20/2013 07:30:00 AM

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: